|
Ελλάδα μου
Σαν μικρό παιδάκι κλαίω
ερωτεύτηκα τι φταίω
το φεγγάρι και τ'αστέρια
και του άνεμου τα χέρια
Του Σεπτέμβρη τις βροχούλες
τα λιμάνια τις βαρκούλες
τα νησιά και το Αιγαίο
ερωτεύτηκα σου λέω
Τον γαλάζιο ουρανό σου
και τον ήλιο τον δικό σου
άθελα χωρίς να φταίω
σ'ερωτεύτηκα σου λέω
Δύση κι ανατολή
σ' αγάπανε μαζί
αχ! Ελλάδα μου μικρή
Κι όπως στέκεις έτσι φως μου
μες στη μέση αυτού του κόσμου
τα μαλλιά σου ανεμίζεις
μου μιλάς και μου θυμίζεις
Τα παιδιά μες στις αλάνες
τις αγέρωχες τις μάνες
όλα αυτά που θε θυμώνουν
σε χτυπούν και σε ματώνουν
Κι όπως πίνω το κρασί σου
και χορεύω εδώ μαζί σου
ξαφνικά χωρίς αν θέλω
ανασταίνομαι σου λέω
*****
My Greece
I cry as a little boy
I've fallen in love, it's my fault
of the moon and the stars
and the hands of the wind.
Of the little rains of September,
of the little ships in the ports
of the islands and the Aegean,
I tell you that I've fallen in love.
Of your blue sky
of your own sun
Unconsciously, without wanting it
I feel in love with you.
East and west
we love you both
Oh! My little Greece.
And as you stand, like that my light
in the center of the world
you wave your hair to the wind
you speak to me, you whisper to me.
The kids in the yards
The arrogant mothers
All of those who hate you
Hit you and bleed you.
And while I drink your wine
and dance here with you
Suddenly and without wanting it
I come back to life, I tell you
|
notis sfakianakis
Linear Mode
