|
@#Moderator#@
Join Date: Jan 2007
Location: παντού και πουθενά
|
Η απουσία / The absence
Όταν η απουσία γίνει τρόπος ζωής, / When absence becomes a way to live,
όταν ο πόνος γίνει δρόμος διαφυγής, / when pain becomes a way to escape
όταν στα πρόσωπα του κόσμου βλέπω το πρόσωπό σου, / when I see on people’s face your face,
όταν το δάκρυ μου στο χάρισα κι έγινε δικό σου. / when I gave you my tear and it became yours.
Όταν το εγώ μου είναι μισό και το αστέρι μου θολό, / When my ego is half and my star turbid,
όταν ξέρω πως υπάρχω μα δε γίνεται να ζω, / when I know that I exist but it’s not possible to live,
όταν μέσα μου κοιτώ βλέπω ένα απύθμενο κενό, / when I look inside me I see a bottomless space,
γιατί δεν έπαψα στιγμή να σ’ αγαπώ. / cause I never stopped loving you.
Κάποτε είχα μια αγάπη που λαβώθηκε νωρίς / One day I had a love which got hurt early
μα την κράτησα γιατί ένιωθα ανασφαλής. / but I kept it cause I was feeling insecure.
Κάποτε είχα μια αγάπη που άργησα να την πληγώσω / One day I had a love that I was late to hurt it
κι όταν με πρόδωσε έπρεπε να τη σκοτώσω. / and when it betrayed me I had to kill it.
Θυμάμαι πριν να σε γνωρίσω, έκλαιγε όλη η πλάση / I remember before I meet you, all the universe was crying
κι όλοι ψάχναν μιαν ελπίδα, την ελπίδα που ‘χα χάσει / and everybody was looking for a hope, the hope that I had lost
κι όταν πλέον σε είδα είπα πως βρήκα την ελπίδα / and when I finally saw you, I said that I found hope
αλλά μάλλον είχα βρει μια ακόμα παλλακίδα. / but probably I had found one mistress more.
Μόνη ασπίδα η λογική που κατέρρευσε κι αυτή / Only shield (is) logic that it broke down too
όταν έδωσα κι ένιωσες το πρώτο μας φιλί. / when I gave and you felt our first kiss.
Μόνιμη θλίψη η χαρά κι η νικοτίνη στα κρυφά / Permanent sorrow (is) joy and nicotine unawares
μα τότε είχα μέσα μου μία τζούρα μοναξιά / but then I had inside me a whiff of loneliness
μα τώρα εξέπνευσα, εξέπνευσα τη σχέση, τον καπνό / but now I breathed, I breathed the relationship, the smoke
δόθηκα και προδώθηκα ψάχνοντας για το Θεό / I gave myself and I was betrayed looking for God
μέσα από την ένωση δυο σωμάτων, μέσα από την αγάπη / through the union of two bodies, through love
αλλά δάκρυ μετά το δάκρυ δεν αντίκρισα την άκρη. / but tear after tear I didn’t see the edge.
Μονάχα έφτασα στα άκρα, σ’ έδιωξα από κοντά μου / I just reached in spades, I sent you away from me
προτιμώντας να κρατήσω το κενό μέσ’ την καρδιά μου / preferring to keep the emptiness in my heart
προτιμώντας τη μοναξιά μου να γίνει η μνηστή μου / preferring my loneliness to become my fiancée
αφού ο δρόμος μου για λύτρωση ήταν η καταστροφή μου. / since my way for salvation was my destruction.
Όταν η απουσία γίνει τρόπος ζωής, / When absence becomes a way to live,
όταν ο πόνος γίνει δρόμος διαφυγής, / when pain becomes a way to escape
όταν στα πρόσωπα του κόσμου βλέπω το πρόσωπό σου, / when I see on people’s face your face,
όταν το δάκρυ μου στο χάρισα κι έγινε δικό σου. / when I gave you my tear and it became yours.
Όταν το εγώ μου είναι μισό και το αστέρι μου θολό, / When my ego is half and my star turbid,
όταν ξέρω πως υπάρχω μα δε γίνεται να ζω, / when I know that I exist but it’s not possible to live,
όταν μέσα μου κοιτώ βλέπω ένα απύθμενο κενό, / when I look inside me I see a bottomless space,
γιατί δεν έπαψα στιγμή να σ’ αγαπώ. / cause I never stopped loving you.
Θυμάμαι τα ξανθά μαλλιά σου ν’ ανεμίζουν / I remember your blond hair to wave
και τα πράσινά σου μάτια τ’ άπειρο ν’ ατενίζουν. / and your green eyes to stare at infiniteness.
Θυμάμαι το χαμόγελό σου, τα δυο σου χείλη / I remember your smile, your two lips
όμως τώρα δεν είμαστε ούτε φίλοι. / but now we’re not even friends.
Να ‘ταν η απόσταση γυαλί κι ο χρόνος ψεύτης, / I wish the distance was glass and the time liar,
να ήμασταν πάντα μαζί κι όταν στα χέρια μου πέφτεις / I wish we were together forever and when you fall in my arms
να σε σηκώνω και σαν κλέφτης να σου κλέβω τα αισθήματα / to raise you and like thief to steal your feelings
τα θρύμματα απ’ τα ποιήματα, αιώνια καταλύματα. / shatters from poems, eternal shelters.
Να’ ταν ανέγγιχτη η στιγμή που τώρα έχει χαραχτεί, / I wish the moment which now has been carved was untouchable,
να μην ένιωθα ποτέ την ανάγκη για φυγή. / I wish I wasn’t ever feeling the need to escape.
Ένας σταυρός είναι όλη η γη και πάνω εγώ ν’ ατενίζω / The whole earth is a cross and I gaze over it
το όνειρο που ζήσαμε και τώρα δεν αγγίζω. / the dream we lived and now I don’t touch (it).
Γυαλίζω τα όσα χώρισα, μπροστά μου στα συγχώρησα / I polish what I split up, I forgave you everything
πιστή συνοδοιπόρησα το ξέρω ολιγώρησα / my faithful fellow, I know it, I disregarded
και την ψυχή μου αφόρισα να γίνει κομμάτια / and I excommunicated my soul in order to break into pieces
βιώνοντας την ηδονή σε βρώμικα κρεβάτια. / experiencing the pleasure on dirty beds
Αγνόησα, προχώρησα με βλέμμα θολωμένο / I ignored, I moved on with muddy glance
κάθε βράδυ ξυπνώ και κάθε μέρα πεθαίνω. / every night I wake up and every day I die.
Δεν ξέρω τι περιμένω, πάντως όχι να φανείς / I don’t know what I’m waiting for, in any case I’m not waiting you to come
αφού η απουσία σου έγινε τρόπος ζωής. / since your absence has become a way to live.
Όταν η απουσία γίνει τρόπος ζωής, / When absence becomes a way to live,
όταν ο πόνος γίνει δρόμος διαφυγής, / when pain becomes a way to escape
όταν στα πρόσωπα του κόσμου βλέπω το πρόσωπό σου, / when I see on people’s face your face,
όταν το δάκρυ μου στο χάρισα κι έγινε δικό σου. / when I gave you my tear and it became yours.
Όταν το εγώ μου είναι μισό και το αστέρι μου θολό, / When my ego is half and my star turbid,
όταν ξέρω πως υπάρχω μα δε γίνεται να ζω, / when I know that I exist but it’s not possible to live,
όταν μέσα μου κοιτώ βλέπω ένα απύθμενο κενό, / when I look inside me I see a bottomless space,
γιατί δεν έπαψα στιγμή να σ’ αγαπώ. / cause I never stopped loving you.
__________________
Don't call them by my name!!! 
|
few songs
Linear Mode
