Here U R

I find what U need,hope I helped

The lyricks are in greek alphabet as U wanted,but if U want I can write them whit latin letters

Enjoy
1.Πες μου θάλασσα
Πες μου θάλασσα, τόσα μυστικά σου
απ' τον κόσμο κρύβεις
και μες τη σιωπή στα βαθιά
χρόνια τα κλείνεις
Ποια ναυάγια, λάθη αλλοτινά σου
λάφυρα της μνήμης
με μαργαριτάρια ακριβά
χρόνια τα ντύνεις
Θάλασσά μου, σαν και σένα κάποτε
φουρτούνες σήκωνα κι εγώ
Στα νερά μου τ' αγριεμένα αγάπες
αδικούσα δίχως να σκεφτώ
Κι έστειλα πολλές φορές καράβια
στης καρδιάς μου το βυθό
ίδια εγώ με σένα
Θάλασσά μου, σαν και σένα τώρα
με ναυάγια ζω κι εγώ παλιά
Για όσες χάθηκαν ζωές στην μπόρα
το μετάνιωσα μα είναι αργά
Και 'χω κάνει πια τα λάθη δώρα
δυο κοράλλια αληθινά
Στην καρδιά κλεισμένα
ίδια εγώ με σένα
Πες μου, θάλασσα, πόσα μυστικά σου
λάφυρα της μνήμης
με μαργαριτάρια ακριβά
χρόνια τα ντύνεις
2.Διθέσιο
Ακριβό μου διθέσιο, καλό μου αμάξι
Που περνάς απ' τ' απαίσιο ξυστά
Κινητήρα και πλαίσιο στα 'χω πειράξει
Για να τη βγεις πιο μπροστά
Τη στιγμή που σ' αγόραζα για να τριπάρω
Το κενό μου εξαγόραζα δειλά
Την καρδούλα που χώρισα ίσως να πάρω
Σ' άλλη ζωή πιο καλά
Μη με πας απ' το σπίτι, τ' ακούς, στο Θεό να με πας
Μυρωδιά καταλύτη, εσύ μοναχά μ' αγαπάς
Α, ρε, χρόνε αλήτη π' ανθρώπους κι αγάπες σκορπάς
Μη με φέρνετε σπίτι, τ' ακούς, κάπου αλλού να με πας
Στο λευκό σου αερόσακο θα ξαγρυπνήσω
Μ' αφημένο το πρόσωπο σκοπιά
Σ' ένα πάρκιγκ απρόσωπο θ' αποφασίσω
Ποιόν εαυτό θα 'χω πια
Θα γυαλίζουν οι ζάντες σου με το φεγγάρι
Δοκιμή στις αβάντες σου, μικρό
Το μηδέν στο διακόσα μας ποιος θα το πάρει
Μ' όλη τη γη στο φτερό
Μη με πας απ' το σπίτι...
3.Εφτά Ζωές
Είναι κορμιά που μένουνε
για πάντα σταυρωμένα
κι άλλα που απομένουνε
εξόριστα στη γη
Είναι κορμιά που ανθίζουνε
στον ύπνο τους κρυμμένα
κι εκείνα που ραγίζουνε
στου Άδη το φιλί
Εφτά ζωές το σώμα σου
το γύρεψα στα ξένα
το πόθησα το λάτρεψα
το άπιαστο φιλί
Εφτά ζωές το σώμα σου
ταξίδευε σε μένα
στα όνειρα το γιάτρευα
το ’χανα στη ζωή
Είναι κορμιά που αλλάζουνε
τις νύχτες διχασμένα
είναι κορμιά που μοιάζουνε
δωμάτια κλειστά
Είναι κορμιά που ζύγωσαν
το τέλος γιατρεμένα
είναι κορμιά που ρίζωσαν
και κάρπισαν βουβά