Page 1 of 8 12345 ... LastLast
Results 1 to 20 of 148

Thread: Greek poetry

  1. #1
    Senior Member Fidelitas's Avatar
    Join Date
    Oct 2008
    Thanks
    1
    Thanked 0 Times in 0 Posts

    Default Greek poetry

    Does anyone know some beautiful Greek love poems? its so difficult to find some on the internet! Please also with translation!

  2. #2
    Senior Member Koukla's Avatar
    Join Date
    Jul 2008
    Thanks
    3
    Thanked 40 Times in 20 Posts

    Quote Originally Posted by Fidelitas View Post
    Does anyone know some beautiful Greek love poems? its so difficult to find some on the internet! Please also with translation!
    One of my favorite Greek poets is Giorgos Seferis

    Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΑΣΙΝΗΣ
    Ασίνην τε...
    ΙΛΙΑΔΑ

    Κοιτάξαμε όλο το πρωί γύρω-γύρω το κάστρο
    αρχίζοντας από το μέρος του ίσκιου εκεί που η θάλασσα
    πράσινη και χωρίς αναλαμπή, το στήθος σκοτωμένου
    παγονιού
    Μας δέχτηκε όπως ο καιρός χωρίς κανένα χάσμα.
    Οι φλέβες του βράχου κατέβαιναν από ψηλά
    στριμμένα κλήματα γυμνά πολύκλωνα ζωντανεύοντας
    στ άγγιγμα του νερού, καθώς το μάτι ακολουθώυτας τις
    πάλευε να ξεφύγει το κουραστικό λίκνισμα
    χάνοντας δύναμη ολοένα.

    Από το μέρος του ήλιου ένας μακρύς γιαλός ολάνοιχτος
    και το φως τρίβοντας διαμαντικά στα μεγάλα τείχη.
    Κανένα πλάσμα ζωντανό τ' αγριοπερίστερα φευγάτα
    κι ο βασιλιάς της Ασίνης που τον γυρεύουμε δυο χρόνια
    τώρα
    άγνωστος λησμονημένος απ' όλους κι από τον Ομηρο
    μόνο μια λέξη στην Ιλιάδα κι εκείνη αβέβαιη
    ριγμένη εδώ σαν την εντάφια χρυσή προσωπίδα.
    Την άγγιξες, Θυμάσαι τον ήχο της; κούφιο μέσα στο φως
    σαν το στεγνό πιθάρι στο σκαμμένο χώμα~
    κι ο ίδιος ήχος μες στη θάλασσα με τα κουπιά μας.
    Ο βασιλιάς της Ασίνης ένα κενό κάτω απ' την προσωπίδα
    παντού μαζί μας παντού μαζί μας, κάτω από ένα όνομα:
    "Ασίνην τε... Ασίνην τε..."
    και τα παιδιά του αγάλματα
    κι οι πόθοι του φτερουγίσματα πουλιών κι ο αγέρας
    στα διαστήματα των στοχασμών του και τα καράβια του
    αραγμένα σ' άφαντο λιμάνι~
    κάτω απ' την προσωπίδα ένα κενό.

    Πίσω από τα μεγάλα μάτια τα καμπύλα χείλια τους βο-
    στρύχους
    ανάγλυφα στο μαλαματένιο σκέπασμα της ύπαρξής μας
    ένα σημείο σκοτεινό που ταξιδεύει σαν το ψάρι
    μέσα στην αυγινή γαλήνη του πελάγου και το βλέπεις:
    ένα κενό παντού μαζί μας.
    Και το πουλί που πέταξε τον άλλο χειμώνα
    με σπασμένη φτερούγα
    σκήνωμα ζωής,
    κι η νέα γυναίκα που έφυγε να παίξει
    με τα σκυλόδοντα του καλοκαιριού
    κι η ψυχή που γύρεψε τσιρίζοντας τον κάτω κόσμο
    κι ο τόπος σαν το μεγάλο πλατανόφυλλο που παρασέρνει
    ο χείμαρρος του ήλιου
    με τ' αρχαία μνημεία και τη σύγχρονη θλίψη.

    Κι ο ποιητής αργοπορεί κοιτάζοντας τις πέτρες κι ανα-
    ρωτιέται
    υπάρχουν άραγε
    ανάμεσα στις χαλασμένες τούτες γραμμές τις ακμές τις
    αιχμές τα κοίλα και τις καμπύλες
    υπάρχουν άραγε
    εδώ που συναντιέται το πέρασμα της βροχής του αγέρα
    και της φθοράς
    υπάρχουν, η κίνηση του προσώπου το σχήμα της στοργής
    εκείνων που λιγόστεψαν τόσο παράξενα μες στη ζωή μας
    αυτών που απόμειναν σκιές κυμάτων και στοχασμοί με
    την απεραντοσύνη του πελάγου
    ή μήπως όχι δεν απομένει τίποτε παρά μόνο το βάρος
    η νοσταλγία του βάρους μιας ύπαρξης ζωντανής
    εκεί που μένουμε τώρα ανυπόστατοι λυγίζοντας
    σαν τα κλωνάρια της φριχτής ιτιάς σωριασμένα μέσα στη
    διάρκεια της απελπισίας
    ενώ το ρέμα κίτρινο κατεβάζει αργά βούρλα ξεριζωμένα
    μες στο βούρκο
    εικόνα μορφής που μαρμάρωσε με την απόφαση μιας πί-
    κρας παντοτινής.
    Ο ποιητής ένα κενό.

    Ασπιδοφόρος ο ήλιος ανέβαινε πολεμώντας
    κι από το βάθος της σπηλιάς μια νυχτερίδα τρομαγμένη
    χτύπησε πάνω στο φως σαν τη σαϊτα πάνω στο σκουτάρι:
    "Ασίνην τε Ασίνην τε...". Να 'ταν αυτή ο βασιλιάς της
    Ασίνης
    που τον γυρεύουμε τόσο προσεχττκά σε τούτη την ακρό-
    πολη
    γγίζοντας κάποτε με τα δάχτυλά μας την υφή του πάνω
    στις πέτρες.

    Ασίνη, καλοκαίρι '38 - Αθήνα, Γεν. '40


    THE KING OF ASINE

    ILIAD*


    All morning long we looked around the citadel*
    starting from the shaded side, there where the sea,
    green and without luster—breast of a slain peacock—
    received us like time without an opening in it.
    Veins of rock dropped down from high above,
    twisted vines, naked, many-branched, coming alive
    at the water’s touch, while the eye following them
    struggled to escape the tiresome rocking,
    losing strength continually.

    On the sunny side a long empty beach
    and the light striking diamonds on the huge walls.
    No living thing, the wild doves gone
    and the king of Asine, whom we’ve been trying to find for
    two years now,
    unknown , forgotten by all, even by Homer,
    only one word in the Iliad and that uncertain,
    thrown here like the gold burial mask.
    You touched it, remember its sound? Hollow in the light
    like a dry jar in dug earth:
    the same sound that our oars make in the sea.
    The king of Asine a void under the mask
    everywhere with us everywhere with us, under a name:
    “Αsίνην te... Αsίνην te...”
    and his children statues
    and his desires the fluttering of birds, and the wind
    in the gaps between his thoughts, and his ships
    anchored in a vanished port:
    under the mask a void.

    Behind the large eyes the curved lips the curls
    carved in relief on the gold cover of our existence
    a dark spot that you see traveling like a fish
    in the dawn calm of the sea:
    a void everywhere with us.
    And the bird that flew away last winter
    with a broken wing:
    abode of life,
    and the young woman who left to play
    with the dogteeth of summer
    and the soul that sought the lower world squeaking
    and the country like a large plane-leaf swept along by the
    torrent of the sun
    with the ancient monuments and the contemporary sorrow.

    And the poet lingers, looking at the stones, and asks himself
    does there really exist
    among these ruined lines, edges, points, hollows, and curves
    does there really exist
    here where one meets the path of rain, wind, and ruin
    does there exist the movement of the face, shape of the
    tenderness
    of those who’ve shrunk so strangely in our lives,
    those who remained the shadow of waves and thoughts with
    the sea’s boundlessness
    or perhaps no, nothing is left but the weight
    the nostalgia for the weight of a living existence
    there where we now remain unsubstantial, bending
    like the branches of a terrible willow-tree heaped in
    permanent despair
    while the yellow current slowly carries down rushes up-
    rooted in the mud
    image of a form that the sentence to everlasting bitterness
    has turned to stone:
    the poet a void.

    Shieldbearer, the sun climbed warring,
    and from the depths of the cave a startled bat
    hit the light as an arrow hits a shield:
    “Αsίνην te...Αsίνην te...” Would that it were the king
    of Asine
    we’ve been searching for so carefully on this acropolis
    sometimes touching with our fingers his touch upon
    the stones.

    Asine, summer ´38—Athens. Jan. ´40



    © Translation: Edmund Keeley and Philip Sherrard
    From: Collected poems
    Published: Princeton University Press, Princeton, 1981.

    Translated by Edmund Keeley and Philip Sherrard



    All poems of Seferis: http://www.poemhunter.com/giorgos-seferis/poems/

  3. #3
    Senior Member Koukla's Avatar
    Join Date
    Jul 2008
    Thanks
    3
    Thanked 40 Times in 20 Posts

    And maybe the best is Kostas Kavafis

    Τείχη

    Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
    μεγάλα κ' υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

    Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
    Αλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη•

    διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
    Α όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

    Αλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
    Ανεπαισθήτως μ' έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

    Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1896)

    Walls

    Without consideration, without pity, without shame
    they have built great and high walls around me.

    And now I sit here and despair.
    I think of nothing else: this fate gnaws at my mind;

    for I had many things to do outside.
    Ah why did I not pay attention when they were building the walls.

    But I never heard any noise or sound of builders.
    Imperceptibly they shut me from the outside world.

    ****************************************

    ITHAKA

    As you set out for Ithaka
    hope the voyage is long,
    full of adventure, full of discovery.
    Laistrygonians and Cyclops,
    angry Poseidon - don't be afraid of them:
    you'll never find such things on your way
    as long as you keep your thoughts raised high,
    as long as wistful emotions
    stir your spirit and body.
    Laistrygonians and Cyclops,
    wild Poseidon - you won't encounter them
    unless they dwell your soul,
    unless your soul raises them up in front of you.

    Hope the voyage is a long one.
    May there be many summer mornings when,
    with what pleasure and joy,
    you come into harbors seen for the first time;
    may you stop at Phoenician
    to buy fine things,
    mother of pearl and coral, amber and ebony,
    sensual perfume of every kind -
    as many sensual perfumes as you can;
    and may you visit many Egyptian cities
    to gather stores of wisdom from their scholars.

    Keep Ithaka always in your thoughts.
    Your arrival is your destiny.
    But don't ever hurry the journey.
    Better if it lasts for years,
    so you are old by the time you reach the island,
    enriched with what you have gained on the way,
    not expecting Ithaka to make you rich.

    Ithaka gave you the marvelous journey.
    Without her you would have not sailed away.
    She has nothing left to give you now.

    And if you find her poor, Ithaka won't have fooled you.
    This way, wise as you will have become, so full of experience,
    you will have understood by then what these Ithakas mean.


    about poem:
    In the poem Ithaka, Kavafis emphasizes the immense value of individual experience. According to him, angry Poseidon, the savages and the Cyclops do not really exist or, if they do, they only exist in the mind of the individual. Ithaka itself is simply an excuse for a long journey. It is all about the journey. There is no hurry and you cannot get lost for there is no destination. Rather you arrive where you are meant to be. The journey itself is immensely important.

  4. The Following 2 Users Say Thank You to Koukla For This Useful Post:
    ebpullman (04-29-2010),NicolasPelicioni (11-27-2009)

  5. #4
    @#MOmderator#@ maria_gr's Avatar
    Join Date
    Jan 2007
    Thanks
    455
    Thanked 1,165 Times in 653 Posts

    @Koukla nice poems!

    My very favourite love poem is by Maria Polydouri. My translation is not the best, and I always think that when we translate them in other languages, poems lose their charm.

    ΓΙΑΤΙ Μ’ ΑΓΑΠΗΣΕΣ
    BECAUSE YOU LOVED ME

    Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες
    I only sing because you loved me
    στα περασμένα χρόνια.
    in the past years.
    Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα
    And in sun, in summer's prediction
    και σε βροχή, σε χιόνια,
    and in rain and snow,
    δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες.
    I only sing because you loved me.

    Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
    Only because you held me in your arms
    μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
    one night and you kissed my lips,
    μόνο γι’ αυτό είμαι ωραία σαν κρίνο ολάνοιχτο
    only for this I'm beautiful as wide open lily
    κ’ έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
    and I still have a shiver in my soul,
    μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.
    only because you held me in your arms.

    Μόνο γιατί τα μάτια σου με κύτταξαν
    Only because your eyes looked at me
    με την ψυχή στο βλέμμα,
    with the soul in the glance,
    περήφανα στολίστηκα το υπέρτατο
    proudly I dressed the supreme
    της ύπαρξής μου στέμμα,
    crown of my existence,
    μόνο γιατί τα μάτια σου με κύτταξαν.
    only because your eyes looked at me.

    Μόνο γιατί όπως πέρναα με καμάρωσες
    Only because as I was passing you noticed me
    και στη ματιά σου να περνάη
    and from your glance I saw to pass
    είδα τη λυγερή σκιά μου, ως όνειρο
    my lissome shadow as a dream
    να παίζει, να πονάη,
    to play, to suffer,
    μόνο γιατί όπως πέρναα με καμάρωσες.
    only because as I was passing you noticed me

    Γιατί δισταχτικά σα να με φώναξες
    Because you called me shyly
    και μου άπλωσες τα χέρια
    and you reached after my hand
    κ’ είχες μέσα στα μάτια σου το θάμπωμα
    and you had in your eyes the blurring
    - μια αγάπη πλέρια,
    - a complete love,
    γιατί δισταχτικά σα να με φώναξες.
    because you called me shyly.

    Γιατί, μόνο γιατί σε σέναν άρεσε
    Because, only you liked it
    γι’ αυτό έμεινεν ωραίο το πέρασμά μου.
    that’s why my passing remained beautiful.
    Σα να μ’ ακολουθούσες όπου πήγαινα,
    It was like you were following me where I was
    σα να περνούσες κάπου εκεί σιμά μου.
    as if you were passing somewhere close to me.
    Γιατί, μόνο γιατί σε σέναν άρεσε.
    Because only you liked it.

    Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα,
    I was born only because you loved me,
    γι’ αυτό η ζωή μου εδόθη.
    my life was given for this.
    Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη
    In the graceless, unfulfilled life
    μένα η ζωή πληρώθη.
    my life was fulfilled.
    Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα.
    I was born only because you loved me.

    Μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου
    Only for your unique love
    μου χάρισε η αυγή ρόδα στα χέρια.
    dawn gave to my hands roses.
    Για να φωτίσω μια στιγμή το δρόμο σου
    So that I light your way for a moment
    μου γέμισε τα μάτια η νύχτα αστέρια,
    night filled my eyes with stars,
    μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου.
    only for your unique love.

    Μονάχα γιατί τόσο ωραία μ’ αγάπησες
    Only because you loved me so well
    έζησα, να πληθαίνω
    I lived in order to increase
    τα ονείρατά σου, ωραίε που βασίλεψες
    your dreams, beautiful man that you set
    κ’ έτσι γλυκά πεθαίνω
    and thus sweetly I die
    μονάχα γιατί τόσο ωραία μ’ αγάπησες.
    only because you loved me so well.
    Άνθρωποι τύχης είδωλον επλάσαντο, πρόφασιν ιδίης αβουλίης.

    ~Δημόκριτος~

  6. The Following 2 Users Say Thank You to maria_gr For This Useful Post:
    Layla (12-04-2011),veronika_pooh (12-11-2011)

  7. #5
    Senior Member Koukla's Avatar
    Join Date
    Jul 2008
    Thanks
    3
    Thanked 40 Times in 20 Posts

    Some more Konstantinos Kavafis

    Dangerous Thoughts

    Said Myrtias (a Syrian student
    in Alexandria during the reign
    of the Emperor Konstans and the Emperor Konstantios;
    in part a heathen, in part christianized):

    “Strengthened by study and reflection.
    I won’t fear my passions like a coward;
    I’ll give my body to sensual pleasures,
    to enjoyments I’ve dreamed of,
    to the most audacious erotic desires,
    to the lascivious impulses of my blood,
    with no fear at all, because when I wish—
    and I’ll have the will-power, strengthened
    as I shall be by study and reflection—
    when I wish, at critical moments I will recover
    my spirit, ascetic as it was before.”



    As much as you can

    And if you can’t shape your life the way you want,
    at least try as much as you can
    not to degrade it
    by too much contact with the world,
    by too much activity and talk.

    Try not to degrade it by dragging it along,
    taking it around and exposing it so often
    to the daily silliness
    of social events and parties,
    until it comes to seem a boring hanger-on.



    Ionic

    That we’ve broken their statues,
    that we’ve driven them out of their temples,
    doesn’t mean at all that the gods are dead.
    O land of Ionia, they’re still in love with you,
    their souls still keep your memory.
    When an August dawn wakes over you,
    your atmosphere is potent with their life,
    and sometimes a young ethereal figure,
    indistinct, in rapid flight,
    wings across your hills.

    He Swears

    He swears every now and then to begin a better life.
    But when night comes with its own counsel,
    its own compromises and prospects—
    when night comes with its own power
    of a body that needs and demands,
    he goes back, lost, to the same fatal pleasure.

    I Polis

    eipes "tha pago s'alli gi, tha pago s'alli thalassa.
    mia polis alli tha vrethei kalliteri apo afti.
    kathe prospatheia mou mia katadiki einai grafti·
    k'ein'i kardia mou - san nekros - thameni.
    o nous mou os pote mes ston marasmon afton tha menei.
    opou to mati mou giriso, opu ki an do
    ereipia mavra tis zois mou vlepo edo,
    pou tosa hronia perasa kai rimaksa kai halasa."

    kainourious topous den tha vreis, den thavreis alles thalasses.
    i polis tha se akolouthei. stous dromous tha girnas
    tous idious. kai stes gitonies tes idies tha gernas·
    kai mes sta idia spitia afta th'asprizeis.
    panta stin poli afti tha fthaneis. gia ta allou - mi elpizeis -
    den ehei ploio gia se, den ehei odo.
    etsi pou ti zoi sou rimakses edo
    stin kohi touti tin mikri, s'olin tin gi tin halases.


    Translation by Hercules Millas

    The City

    you said, "i will go to another land, i will go to another sea.
    another city shall be found better than this.
    each one of my endeavors is condemned by fate;
    my heart lies buried like a corpse.
    how long in this disintegration can the mind remain.
    wherever i turn my eyes, wherever i gaze,
    i see here only the black ruins of my life
    where i have spent so many years, and ruined and wrecked myself."
    new places you shall never find, you'll not find other seas.
    the city still shall follow you. you'll wander still
    in the same streets, you'll roam in the same neighborhoods,
    in these same houses you'll turn gray.
    you'll always arrive at this same city. don't hope for somewhere
    else;
    no ship for you exists, no road exists.
    just as you've ruined your life here, in this
    small corner of earth, you've wrecked it now the whole world
    through.


    ******************

    You can also search for YIANNIS RITSOS or NIKOS KAVVADIAS, some other great poets.


    @maria: I only know these, most of their work also have been translated into Turkish. Better to read them in my language but of course......when I learn Greek well, I can understand the best

  8. #6
    @#MOmderator#@ maria_gr's Avatar
    Join Date
    Jan 2007
    Thanks
    455
    Thanked 1,165 Times in 653 Posts

    I know this poem is kind of sad, but it's amazing and every time I read it I want to cry...

    ΣΤΕΡΝΟ ΦΙΛΙ
    LAST KISS

    Και μ' άφησες, αγάπη μου, στα στήθια σου να γείρω,
    And you let me, my love, to lean on your breasts,
    ένας θαμπός παράδεισος μου θάμπωσε τα μάτια,
    a blurry paradise mist over my eyes,
    της βελουδένιας σάρκας σου με μέθυσε το μύρο,
    the perfume of your velvety skin [flesh] intoxicated me,
    και στο μυαλό μου χτίστηκαν ονείρωνε παλάτια.
    and in my mind dreamy palaces were built.

    Παλάτια που γκρεμίστηκαν. Να, σήμερα πεθαίνεις!
    Palaces which collapsed. There, now you're dieing!
    Τα χλωμιασμένα χείλια σου μου δίνεις να φιλήσω
    You give me to kiss your pale lips
    και μου λαλούν τα μάτια σου στη γλώσσα της χαμένης
    and your eyes speak to me in the language of our lost
    αγάπης μας: «Πηγαίνω κει, πέρα από τον ήλιο πίσω».
    love: "I'm going there, behind the sun".

    Γονάτισα, σε φίλησα. Ω, το στερνό φιλί μου!
    I knelt, I kissed you. Oh, my last kiss!
    Σαν έσμιξαν τα χείλη μας, η θεϊκή ψυχή σου
    When our lips got together, your divine soul
    πετάχτηκε απ' το στόμα σου κι εχύθη στο κορμί μου
    jumped from your mouth and it got into my body
    και σου 'πα τότε με χαρά: «Αγάπη μου, κοιμήσου...»
    and then I told you full of joy: "Sleep, my love..."
    Άνθρωποι τύχης είδωλον επλάσαντο, πρόφασιν ιδίης αβουλίης.

    ~Δημόκριτος~

  9. The Following User Says Thank You to maria_gr For This Useful Post:
    Layla (12-04-2011)

  10. #7
    Senior Member Fidelitas's Avatar
    Join Date
    Oct 2008
    Thanks
    1
    Thanked 0 Times in 0 Posts

    Quote Originally Posted by maria_gr View Post
    I know this poem is kind of sad, but it's amazing and every time I read it I want to cry...

    ΣΤΕΡΝΟ ΦΙΛΙ
    LAST KISS

    Και μ' άφησες, αγάπη μου, στα στήθια σου να γείρω,
    And you let me, my love, to lean on your breasts,
    ένας θαμπός παράδεισος μου θάμπωσε τα μάτια,
    a blurry paradise mist over my eyes,
    της βελουδένιας σάρκας σου με μέθυσε το μύρο,
    the perfume of your velvety skin [flesh] intoxicated me,
    και στο μυαλό μου χτίστηκαν ονείρωνε παλάτια.
    and in my mind dreamy palaces were built.

    Παλάτια που γκρεμίστηκαν. Να, σήμερα πεθαίνεις!
    Palaces which collapsed. There, now you're dieing!
    Τα χλωμιασμένα χείλια σου μου δίνεις να φιλήσω
    You give me to kiss your pale lips
    και μου λαλούν τα μάτια σου στη γλώσσα της χαμένης
    and your eyes speak to me in the language of our lost
    αγάπης μας: «Πηγαίνω κει, πέρα από τον ήλιο πίσω».
    love: "I'm going there, behind the sun".

    Γονάτισα, σε φίλησα. Ω, το στερνό φιλί μου!
    I knelt, I kissed you. Oh, my last kiss!
    Σαν έσμιξαν τα χείλη μας, η θεϊκή ψυχή σου
    When our lips got together, your divine soul
    πετάχτηκε απ' το στόμα σου κι εχύθη στο κορμί μου
    jumped from your mouth and it got into my body
    και σου 'πα τότε με χαρά: «Αγάπη μου, κοιμήσου...»
    and then I told you full of joy: "Sleep, my love..."
    This is very beautiful!

  11. #8
    Senior Member Fidelitas's Avatar
    Join Date
    Oct 2008
    Thanks
    1
    Thanked 0 Times in 0 Posts

    Thank you for all the beautiful poems.
    I most like ΓΙΑΤΙ Μ’ ΑΓΑΠΗΣΕΣ - ΣΤΕΡΝΟ ΦΙΛΙ and ITHAKA!

  12. #9
    Senior Member
    Join Date
    Nov 2008
    Thanks
    79
    Thanked 214 Times in 149 Posts

    What a nice thread! I'm excited!
    May I post a couple of my most favourite poems of all, of Cavafy?

    Come Back
    Come back often and take hold of me,
    sensation that I love, come back and take hold of me --
    when the body's memory revives
    and an old longing again passes through the blood,
    when lips and skin remember
    and hands feel as though they touch again.

    Come back often, take hold of me in the night
    when lips and skin remember...

    -----
    Επέστρεφε
    Επέστρεφε συχνά και παίρνε με,
    αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με --
    όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη,
    κ' επιθυμία παληά ξαναπερνά στο αίμα·
    όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται,
    κ' αισθάνονται τα χέρια σαν ν' αγγίζουν πάλι.

    Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα,
    όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται....



    =====


    The City
    You said: "I'll go to another country, go to another shore,
    find another city better than this one.
    Whatever I try to do is fated to turn out wrong
    and my heart -like something dead- lies buried.
    How long can I let my mind moulder in this place?
    Wherever I turn, wherever I look,
    I see the black ruins of my life, here,
    where I've spent so many years, wasted them, destroyed them totally."

    You won't find a new country, won't find another shore.
    This city will always pursue you.
    You'll walk the same streets, grow old
    in the same neighbourhoods, turn grey in these same houses.
    You'll always end up in this city. Don't hope for things elsewhere:
    there's no ship for you, there's no road.
    Now that you've wasted your life here, in this small corner,
    you've destroyed it everywhere in the world.

    -----
    Η πόλις
    Είπες· «Θα πάγω σ' άλλη γη, θα πάγω σ' άλλη θάλασσα.
    Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη απ' αυτή.
    Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή·
    κ' είν' η καρδιά μου -σαν νεκρός- θαμένη.
    Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμόν αυτόν θα μένει.
    Οπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω
    ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,
    που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα.»

    Καινούργιους τόπους δεν θα βρεις, δεν θάβρεις άλλες θάλασσες.
    Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς
    τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς·
    και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ' ασπρίζεις.
    Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού -μη ελπίζεις-
    δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.
    Ετσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ
    στην κώχη τούτη την μικρή, σ' όλην την γη την χάλασες.

  13. #10
    Senior Member Fidelitas's Avatar
    Join Date
    Oct 2008
    Thanks
    1
    Thanked 0 Times in 0 Posts

    @ boubou, yeah off course!
    Its so hard to find some great Greek poems on the internet! Specially cuz I really want them written in Greek (with the translation off course ). Most poems on the internet are just in english

  14. #11
    Senior Member
    Join Date
    Nov 2008
    Thanks
    79
    Thanked 214 Times in 149 Posts

    Quote Originally Posted by Fidelitas View Post
    @ boubou, yeah off course!
    Its so hard to find some great Greek poems on the internet! Specially cuz I really want them written in Greek (with the translation off course ). Most poems on the internet are just in english

    At least, as far as my favourite poet, Cavafy, is concerned, I can provide you with a link where greek & english poems of his are included.
    Cavafy Poems (greek)
    Cavafy Poems (english)

    Another one.


    Che fece... il gran rifiuto
    Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μιά μέρα
    που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Οχι
    να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος τόχει
    έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντάς το πέρα

    πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησί του.
    Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Αν ρωτιούνταν πάλι,
    όχι θα ξαναέλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει
    εκείνο τ' όχι -το σωστό- εις όλην την ζωή του.

    -----
    Che fece...Il gran rifiuto.
    For some people the day comes
    when they have to declare the great Yes
    or the great No. It's clear at once who has the Yes
    ready within him; and saying it,

    he goes from honour to honour, strong in his conviction.
    He who refuses does not repent. Asked again,
    he would still say no. Yet that no - the right no -
    drags him down all his life.

  15. #12
    Senior Member
    Join Date
    Nov 2008
    Thanks
    79
    Thanked 214 Times in 149 Posts

    Here, Επέστρεφε / Come Back recited by Elli Lambeti.....
    Επέστρεφε

  16. #13
    Senior Member Fidelitas's Avatar
    Join Date
    Oct 2008
    Thanks
    1
    Thanked 0 Times in 0 Posts

    Thanks boubou for the links!
    I had a quick look and there are some great poems...!
    *** Que tus labios nunca pronuncien lo que tu corazón no siente ***

  17. #14
    Senior Member
    Join Date
    Nov 2008
    Thanks
    79
    Thanked 214 Times in 149 Posts

    Well, Fidelitas,
    this is another beloved poem of Elytis', just for you...
    Parts III and IV taken from Elytis' poem Monogramma (Monogram) and translation from Aliki Caloyeras' page http://www.alikicaloyeras.com/translations/monogram where the full Monogram is translated there.
    Fidelitas, trust me, you will be deeply touched by this poem.....


    ΙΙΙ.

    Έτσι μιλώ γιά σένα καί γιά μένα

    Επειδή σ'αγαπώ καί στήν αγάπη ξέρω
    Νά μπαίνω σάν Πανσέληνος
    Από παντού,γιά τό μικρό τό πόδι σού μές στ'αχανή
    σεντόνια
    Νά μαδάω γιασεμιά κι έχω τή δύναμη
    Αποκοιμισμένη,νά φυσώ νά σέ πηγαίνω
    Μές από φεγγαρά περάσματα καί κρυφές τής θάλασσας στοές
    Υπνωτισμένα δέντρα μέ αράχνες πού ασημίζουμε

    Ακουστά σ'έχουν τά κύματα
    Πώς χαιδεύεις,πώς φιλάς
    Πώς λές ψιθυριστά τό "τί" καί τό "έ"
    Τριγύρω στό λαιμό στόν όρμο
    Πάντα εμείς τό φώς κι η σκιά

    Πάντα εσύ τ'αστεράκι καί πάντα εγώ τό σκοτεινό πλεούμενο
    Πάντα εσύ τό λιμάνι κι εγώ τό φανάρι τό δεξιά
    Τό βρεγμένο μουράγιο καί η λάμψη επάνω στά κουπιά

    Ψηλά στό σπίτι μέ τίς κληματίδες
    Τά δετά τριαντάφυλλα,καί τό νερό πού κρυώνει
    Πάντα εσύ τό πέτρινο άγαλμα καί πάντα εγώ η σκιά πού μεγαλώνει
    Τό γερτό παντζούρι εσύ,ο αέρας πού τό ανοίγει εγώ
    Επειδή σ'αγαπώ καί σ'αγαπώ
    Πάντα Εσύ τό νόμισμα καί εγώ η λατρεία πού τό
    Εξαργυρώνει:

    Τόσο η νύχτα,τόσο η βοή στόν άνεμο
    Τόσο η στάλα στόν αέρα,τόσο η σιγαλιά
    Τριγύρω η θάλασσα η δεσποτική
    Καμάρα τ'ουρανού με τ'άστρα
    Τόσο η ελάχιστη σου αναπνοή

    Πού πιά δέν έχω τίποτε άλλο
    Μές στούς τέσσερις τοίχους,τό ταβάνι,τό πάτωμα
    Νά φωνάζω από σένα καί νά μέ χτυπά η φωνή μου
    Νά μυρίζω από σένα καί ν'αγριεύουν οί άνθρωποι
    Επειδή τό αδοκίμαστο καί τό απ'αλλού φερμένο
    Δέν τ'αντέχουν οί άνθρωποι κι είναι νωρίς,μ'ακούς ;
    Είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν αγάπη μου

    Να μιλώ γιά σένα καί γιά μένα.


    ΙV.

    Είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν,μ'ακούς ;
    Δέν έχουν εξημερωθεί τά τέρατα μ'ακούς ;
    Τό χαμένο μου τό αίμα καί τό μυτερό,μ'ακούς
    Μαχαίρι
    Σάν κριάρι πού τρέχει μές στούς ουρανούς
    Καί τών άστρων τούς κλώνους τσακίζει,μ'ακούς
    Είμ'εγώ,μ'ακούς ;
    Σ'αγαπώ,μ'ακούς ;
    Σέ κρατώ καί σέ πάω καί σού φορώ
    Τό λευκό νυφικό τής Οφηλίας,μ'ακούς ;
    Πού μ'αφήνεις,πού πάς καί ποιός,μ'ακούς

    Σού κρατεί τό χέρι πάνω απ'τούς κατακλυσμούς ;

    Οί πελώριες λιάνες καί τών ηφαιστείων οί λάβες
    Θά'ρθει μέρα,μ'ακούς
    Νά μάς θάψουν κι οί χιλιάδες ύστερα χρόνοι
    Λαμπερά θά μάς κάνουν πετρώματα,μ'ακούς ;
    Νά γυαλίσει επάνω τούς η απονιά,ν'ακούς
    Τών ανθρώπων
    Καί χιλιάδες κομμάτια νά μάς ρίξει
    Στά νερά ένα-- ένα , μ'ακούς
    Τά πικρά μου βότσαλα μετρώ,μ'ακούς
    Κι είναι ο χρόνος μιά μεγάλη εκκλησία,μ'ακούς
    Όπου κάποτε οί φιγούρες Τών Αγίων
    βγάζουν δάκρυ αληθινό,μ'ακούς ;
    Οί καμπάνες ανοίγουν αψηλά,μ'ακούς ;
    Ένα πέρασμα βαθύ νά περάσω
    Περιμένουν οί άγγελοι μέ κεριά καί νεκρώσιμους ψαλμούς
    Πουθενά δέν πάω ,μ'ακους
    Ή κανείς ή κι οί δύο μαζί,μ'ακούς ;

    Τό λουλούδι αυτό τής καταιγίδας καί μ'ακούς
    Τής αγάπης
    Μιά γιά πάντα τό κόψαμε
    Καί δέν γίνεται ν'ανθίσει αλλιώς,μ'ακούς ;
    Σ'άλλη γή,σ'άλλο αστέρι,μ'ακούς
    Δέν υπάρχει τό χώμα δέν υπάρχει ο αέρας
    Πού αγγίξαμε,ο ίδιος,μ'ακούς

    Καί κανείς κηπουρός δέν ευτύχησε σ'άλλους καιρούς

    Από τόσον χειμώνα κι από τόσους βοριάδες,μ'ακούς
    Νά τινάξει λουλούδι,μόνο εμείς,μ'ακούς ;
    Μές στή μέση τής θάλασσας
    Από τό μόνο θέλημα τής αγάπης,μ'ακούς
    Ανεβάσαμε ολόκληρο νησί,μ'ακούς ;
    Μέ σπηλιές καί μέ κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς
    Άκου,άκου
    Ποιός μιλεί στά νερά καί ποιός κλαίει -- ακούς;
    Είμ'εγώ πού φωνάζω κι είμ'εγώ πού κλαίω,μ'ακούς
    Σ'αγαπώ,σ'αγαπώ,μ'ακούς;

    ----------
    III

    Like so I speak of you and me

    Because I love you and in love I know
    How to enter in like the full moon
    From everywhere, about your small foot in the boundless sheets
    How to pluck the jasmine–and I have the power
    To blow the wind and take you in sleep through the moon’s passages and the sea’s secret colonnade
    –Hypnotized tree of silvering spiders

    The waves have heard of you
    How you caress, how you kiss
    Around the neck, around the bay
    How you whisper the “what” and the “eh”
    Always we the light and the shadow

    Always you the little star and always I the dark vessel
    Always you the harbor and always I the light shining from the right
    The wet jetty and the glint on the oars
    High on the vine-laden house
    The bound roses and cooling water
    Always you the stone statue and always I the shadow that grows
    You the hanging shutter and I the wind that blows it open
    Because I love you and I love you
    Always you the coin and I the worship that gives it value

    So much the night, so much the humming in the wind
    So much the mist in the air, so much the stillness
    Around the despotic sea
    Heavenly arch full of stars
    So much your faintest breath

    That I no longer have anything else
    Within these four walls, this ceiling and floor
    But to call for you and for my own voice to hit me
    To smell your scent and for people to fear
    Because people can’t bear the untried
    And foreign and it’s early you hear
    It’s early still in the world my love

    To speak of you and me.


    IV

    It’s early still in this world, do you hear me
    They haven’t tamed the beast, do you hear me
    My wasted blood and sharp, hear me, knife
    Like a ram running across the heavens
    Breaking the tails of comets, hear me
    I am, hear me
    I love you, hear me
    I hold you and I take you and I dress you
    In the white gown of Ophelia, hear me
    Where do you leave me, where do you go and who, hear me

    Holds your hand above the flood
    The enormous flames and volcanic lava
    Will bury us, hear me, and the day will come
    A thousand years later when we will be, hear me
    Shining fossils, hear me
    For the heartlessness of men to burnish, hear me
    And throw above them in a thousand pieces
    And on the waters one by one, hear me
    I measure my bitter pebbles, hear me
    And time is a great church, hear me
    Where once the forms
    Of saints
    Shed true tears, hear me
    The bells ring loudly, hear me
    I cross a deep ford
    Where the angels wait with candles and funeral psalms
    I go nowhere, hear me
    Neither or both together, hear me

    This flower of the storm and, hear me
    Of love
    Once and for all, we pick it
    And it never comes to flower anywhere else, hear me
    On another earth, on another star, hear me
    There isn’t soil, there isn’t air
    That we touch, the same, hear me

    And no gardener was ever so lucky

    To produce such a flower from such a winter, hear me
    And such northern winds, only we, hear me,
    In the middle of the sea
    Only from the mere wish for love, hear me
    Raised an entire island, hear me
    With caves and capes and crags in bloom
    Listen, listen
    Who speaks in the waters and who cries, hear
    Who seeks the other, who calls, hear
    I am the one who calls and I am the one who cries, you hear me
    I love you and I love you, hear me.

  18. #15
    Senior Member Fidelitas's Avatar
    Join Date
    Oct 2008
    Thanks
    1
    Thanked 0 Times in 0 Posts

    Thanks, its an amazing poem...

    Here is one I like from ee cummings (Its an english poet):
    I carry your heart with me


    i carry your heart with me(i carry it in
    my heart) i am never without it (anywhere
    i go you go,my dear; and whatever is done
    by only me is your doing,my darling)
    i fear no fate(for you are my fate,my sweet) i want
    no world(for beautiful you are my world,my true)
    and it's you are whatever a moon has always meant
    and whatever a sun will always sing is you

    here is the deepest secret nobody knows
    (here is the root of the root and the bud of the bud
    and the sky of the sky of a tree called life;which grows
    higher than the soul can hope or mind can hide)
    and this is the wonder that's keeping the stars apart

    i carry your heart (i carry it in my heart)
    *** Que tus labios nunca pronuncien lo que tu corazón no siente ***

  19. #16
    Senior Member catherini's Avatar
    Join Date
    Apr 2008
    Thanks
    192
    Thanked 130 Times in 106 Posts

    Smile Great Thread

    How lovely to read all these great poems..thanks to Koukla, Maria and Boubou

    Here's a couple of my favourites from Contantine Cavafy, translations by Evangelos Sachperoglou.

    Κεριά

    Του μέλλοντος οι μέρες στέκοντ' εμπροστά μας
    σα μιά σειρά κεράκια αναμένα -
    χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.

    Οι περασμένες μέρες πίσω μένουν,
    μια θλιβερή γραμμή κεριών σβησμένων•
    τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,
    κρύα κεριά, λιωμένα, και κυρτά.

    Δεν θέλω να τα βλέπω• με λυπεί η μορφή των,
    και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.
    Εμπρός κυττάζω τ' αναμένα μου κεριά.

    Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω
    τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,
    τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν

    Candles

    The days to come are standing right before us,
    Like a row of little lighted candles….
    Golden , warm and lively little candles.

    The bygone days are left behind,
    A dismal row of burned-out candles;
    Those that are nearest, smoking still
    Cold candles , melted and bent.

    I don’t want to see them, their sight saddens me,
    And it saddens me to recall their former glow.
    I look ahead at my still lighted candles.

    I don’t want to turn around, lest I see and shudder
    How fast the darksome line grows longer,
    How fast the burned out candles multiply.

    ______________________________________________

    Θυμήσου, σώμα..

    Σώμα, θυμήσου όχι μόνο το πόσο αγαπήθηκες,
    όχι μονάχα τα κρεββάτια όπου πλάγιασες,
    αλλά κ' εκείνες τες επιθυμίες που για σένα
    γυάλιζαν μες στα μάτια φανερά,
    κ' ετρέμανε μες στη φωνή -- και κάποιο
    τυχαίον εμπόδιο τες ματαίωσε.
    Τώρα που είναι όλα πια μέσα στο παρελθόν,
    μοιάζει σχεδόν και στες επιθυμίες
    εκείνες σαν να δόθηκες -- πώς γυάλιζαν,
    θυμήσου, μες στα μάτια που σε κύτταζαν•
    πώς έτρεμαν μες στη φωνή, για σε, θυμήσου, σώμα.

    Body, Remember

    Body, remember not only how much you were loved,
    Not only the beds upon which you have lain,
    But also those desires that
    Glistened for you openly in the eyes,
    And trembled in the voice...and some
    Chance obstacle frustrated them.
    Now that all this belongs to the past,
    It seems as if you gave yourself also
    To those desires...how they glistened,
    Remember, in the eyes that gazed at you
    How they trembled in the voice for you, remember, body!

  20. The Following User Says Thank You to catherini For This Useful Post:
    ebpullman (04-29-2010)

  21. #17
    Senior Member arif_mersin's Avatar
    Join Date
    Nov 2008
    Thanks
    9
    Thanked 3 Times in 3 Posts

    Efharisto poli
    even though our friendship is hidden in the distant kilometres, we're friends as long as we share the same sky

  22. #18
    Senior Member
    Join Date
    Oct 2007
    Thanks
    7
    Thanked 1 Time in 1 Post

    The days to come are standing right before us,
    Like a row of little lighted candles….
    Golden , warm and lively little candles.
    Sen şimdi gidecen ya ! , Cehennemin dibine git !!!

  23. #19
    Senior Member Fidelitas's Avatar
    Join Date
    Oct 2008
    Thanks
    1
    Thanked 0 Times in 0 Posts

    Has anyone other poems... please share them with us !
    *** Que tus labios nunca pronuncien lo que tu corazón no siente ***

  24. #20
    Senior Member
    Join Date
    Nov 2008
    Thanks
    79
    Thanked 214 Times in 149 Posts

    Quote Originally Posted by Fidelitas View Post
    Has anyone other poems... please share them with us !

    Hi Fidelitas,
    this is not a poem, but rather a song.
    Listen to it, if you like.

    Αρλέτα - Τα Ήσυχα Βράδια

    But it's one of my favourite love-songs.
    So I will post the lyrics here.
    I hope you like it..

    Στίχοι: Μαριανίνα Κριεζή
    Μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος
    Πρώτη εκτέλεση: Αρλέτα
    Άλλες ερμηνείες: Άλκηστις Πρωτοψάλτη || Γιάννης Κότσιρας || Δέσποινα Βανδή

    Ακόμα κι αν φύγεις
    Even if you go away
    για το γύρο του κόσμου
    for the round of the earth
    θα' σαι πάντα δικός μου
    you will always be mine
    θα είμαστε πάντα μαζί
    we shall always be together

    Και δε θα μου λείπεις
    And I won't miss you
    γιατί θα 'ναι η ψυχή μου
    because my soul will be
    το τραγούδι της ερήμου
    the desert-song
    που θα σ' ακολουθεί
    that will be following you

    Τα ήσυχα βράδια
    During peaceful nights,
    η Αθήνα θ' ανάβει
    Athens will be turned on (full of lights)
    σαν μεγάλο καράβι
    like a big ship
    που θα 'σαι μέσα κι εσύ
    inside of which, there will be you

    Και δε θα σου λείπω
    And you won't miss me
    γιατί θα 'ναι η ψυχή μου
    because my soul will be
    το τραγούδι της ερήμου
    the desert-song
    που θα σ' ακολουθεί
    that will be following you

    Τα ήσυχα βράδια
    During peaceful nights
    θα περνάει φωτισμένο
    it will be passing by, full of lights,
    της ζωής μου το τρένο
    the train of my life,
    που θα 'σαι μέσα κι εσύ
    inside of which, there will be you, too

    Και δε θα σου λείπω
    And you won't miss me
    γιατί θα 'ναι η ψυχή μου
    because my soul will be
    το τραγούδι της ερήμου
    the desert-song
    που θα σ' ακολουθεί
    that will be following you


    I LOVE THIS SONG!!!!!!!

Page 1 of 8 12345 ... LastLast

Similar Threads

  1. Hits and Love Greek Music
    By maria_mx in forum Greek lyrics translation
    Replies: 151
    Last Post: 03-14-2011, 02:55 PM
  2. Discussion about movies
    By JenerationX in forum General Discussion
    Replies: 76
    Last Post: 10-01-2009, 03:40 PM
  3. Need help with Greek Song!!!
    By Megan22 in forum Greek lyrics translation
    Replies: 1
    Last Post: 08-10-2007, 04:58 PM
  4. Imiskoumbria lyrics
    By perr0025 in forum Greek lyrics translation
    Replies: 6
    Last Post: 07-23-2007, 10:58 AM
  5. Lyrics and translations please
    By Marit13 in forum Greek lyrics translation
    Replies: 19
    Last Post: 07-06-2007, 03:11 PM

Posting Permissions