Bir Ayrılık Hikayesi
Dün gece herşey bitmedi,
Senden saklamadım gözyaşlarımı,
Bu sefer kendime ağladım,
O gece senin sevgi benimse yalan olduğumu anladım.
Yer etmiyor nedense yüreğime başka sözler,
Biliyorsun yapamaz bu zavallı yüreğim sensiz,
Acımadı ayrılık kıydı bize sebebsiz,
Yine hayalin vardı bu sabah karşımda,
Güldün yüzüme tam elini tutacaktım kayboldun,
Haklısın suçlu benim bu aşkı ben soldurdum.
Affet desem çok mu geç kaldım,
Yarınlara vedamı ettik doğru çok geç kaldım,
Artık duymaz kimse hıçkırıklarımı feryadımı,
Anlamazlar sevgimi yüreğimde devaam eden o sızıyı.
Dün gece hüzünn limanına bir kez daha demir attım,
Yalanlarımı yanlışlarımı ben o gece sattım,
Artık bekleme dedin tüm gece ağladım,
Hayatım herşeyim tükendi bitti ona sızladım,
Ama suçlu benim kendim hazırladım sonumu bu amansız yolu,
Pişmanım ama ne fayda bir daha başlarmı böyle bir aşk yolculuğu,
Haykırırcasına affet desem korkarım ya gülüp geçersen,
Bir anlık hislere kurban mı olduk sensizlik benden silinirken.
Bütün olumsuzlukları bir yana bıraktım,
Senin yolunda senin uğrunda bir ışık daha yaktım,
Anladımki bu son ışıkla sonsuz bir umut yarattım,
Üzülmek nedenki seni seven bir sevgili varken,
Ama en zoruda severken ayrılmak inan çok erken,
Ağlarım gecelerde hayalin teselli eder beni,
Bir kez daha...desem dinlermi kalbinin o tatlı sesi,
Bilirim zordur kapatmak eski hataları,
Bir umut çokmu sence bu tarifsiz aşka,
Ama suçluyum bu aşkta benim en büyük hata,
Sevdalım duy sesimi kurtar bu karanlıklarıdan,
Son pişmanlık fayda versin artık,
Çareler çaresiz kalmasın,
Sen benim gören gözüm tutan elim hayatım herşeyimsin,
Sevdiğim sevgilim desem az gelir,
Sen benim alın yazım,
Kaderimsin.


