Κάτσε καλά
Άνοιγε μωρό μου σαμπάνια
μέχρι να γίνω χάλια
φέρε μου γεμάτα ποτήρια
και κέρασέ με για να ζαλιστώ
εύκολα χατίρια δεν κάνω
μήπως νόμιζες θα φοβηθώ
Σάββατο και βγήκα για να τη βρω
ξαναγέμισε να πιώ
Έχω μάθει να ρισκάρω
να πατάω τέρμα το γκάζι
κι αν ντελαπάρω ούτε με νοιάζει
μια ζημιά ακόμα τι πειράζει
δε γουστάρω να φρενάρω
θα χορέψω κι ας τρακάρω
θέλω μωρό μου στροφές να πάρω
έτσι μ'αρέσει να ζω
Κάτσε καλά κάτσε καλά
κάτσε καλά κάτσε καλά
αγόρια σαν εσένα
υπάρχουν πολλά
Έκανα το γύρο του κόσμου
δεν θα πιστεψεις φως μου
έμαθα η αγάπη πως είναι
είναι σαν μύθος για μικρά παιδιά
κοίτα με και πες μου αλήθεια
δεν κατάλαβα τι μου ζητάς
πίστεψες στον έρωτα
και δεν τολμάς
και γι' αυτό δε μ'ακουμπάς
Η καρδιά σου πέτρα
Στην ψυχή αγκάθι τ' όνειρό μου
κι η καρδιά σου πέτρα να χτυπώ
ήθελα να σ' έχω στο πλευρό μου
σύμμαχο αγάπης κι όχι εχθρό
Δες με πώς έχω γίνει
τι έχει απομείνει
είμαι ένας άνθρωπος μισός
σιωπή και απουσία
μες στο μυαλό θηρία
είμαι ένας άνθρωπος τρελός
Σ' είχα μάθει μόνο εγώ να αγαπώ
μόνο εγώ να αγαπώ..
Νύχτες που 'θελα να δώσεις
μα δεν είχες
πέλαγος να φτιάχνουνε οι πίκρες
να πεθαίνω για ν' αναστηθώ
Μέρες που τα λόγια σκότωναν σαν σφαίρες
στα σεντόνια θύελλες κι αγέρες
που ΄σουν χίμαιρα παράθυρο κλειστό
Να παρακαλάω για το φιλί σου
κι η καρδιά σου πέτρα να χτυπώ
σ' ένα Γολγοθά ως το κορμί σου
καταδίκη να 'χω το σταυρό
Δες με πώς έχω γίνει
τι έχει απομείνει
είμαι ένας άνθρωπος μισός
σιωπή και απουσία
μες στο μυαλό θηρία
είμαι ένας άνθρωπος τρελός
Σ' είχα μάθει μόνο εγώ να αγαπώ
μόνο εγώ να αγαπώ..
Νύχτες που 'θελα να δώσεις
μα δεν είχες
πέλαγος να φτιάχνουνε οι πίκρες
να πεθαίνω για ν' αναστηθώ
Μέρες που τα λόγια σκότωναν σαν σφαίρες
στα σεντόνια θύελλες κι αγέρες
που ΄σουν χίμαιρα παράθυρο κλειστό
Άνθρωποι τύχης είδωλον επλάσαντο, πρόφασιν ιδίης αβουλίης.
~Δημόκριτος~